Door de coronacrisis zijn we met z'n allen vaker gaan fietsen.
In ieder geval ook langere afstanden, met name in de weekenden.
Maar ook in de binnenstad zagen we die fietser terugkomen.
In dit geval hebben we ruimte gemaakt voor die voetganger, die kreeg meer ruimte.
Het voetpad was te smal, dus die kreeg het fietspad erbij cadeau.
Dat betekende dat die fietser een rijstrook cadeau kreeg.
Er is daardoor nog maar één rijstrook over voor het autoverkeer.
Maar uit monitoring en uit observaties blijkt dat het uitstekend gaat.
Wel hebben we de snelheid moeten verlagen van 50 naar 30.
Dus het biedt kansen voor de toekomst om hier een definitieve situatie van te maken.
De essentie van ons werk is om te zorgen dat we zo goed mogelijk fietsbeleid creëren.
Om dat te doen, heb je inzicht nodig.
Inzicht, zeggen wij altijd, verkrijgen wij uit data.
Dus wat je dan doet: We verzamelen heel veel data.
Die proberen we op een slimme manier om te zetten naar informatie.
Op basis daarvan proberen we de dialoog aan te gaan met de wegbeheerder...
om te kijken van: Wat doet die fietser nu? Hoe kunnen we zijn of haar gedrag verbeteren?
Onze fietsinnovaties zijn hetzelfde als leren fietsen. Dat gaat met vallen en opstaan.
Het fijne aan Brabant is...
dat je hier de ruimte en het vertrouwen krijgt om te mogen experimenteren.