(Muziek)
(Typemachine)
(Muziek)
De KVL is, zoals het eigenlijk heet de Koninklijke Verenigde Leder...
is heel belangrijk geweest voor de ontwikkeling van Oisterwijk.
Enerzijds omdat het de eerste ontwikkeling was...
aan de noordzijde van het spoor.
De leerfabriek was ooit de grootste van Europa.
Vijfentwintigduizend huiden kwamen hier per dag aan...
dus er was een enorme werkgelegenheid.
In de hoogtijdagen werkten hier twaalfhonderd mensen.
Dat is een behoorlijk deel van de Oisterwijkse samenleving.
De klanten zaten in Amerika, in Engeland, in Frankrijk...
in Duitsland, ja, wereldwijd...
vooral op het laatst hadden we een aantal grote klanten in Amerika.
De hoogtijdagen zaten toch net voor de oorlog en net na de oorlog...
en vanaf 1960 gaat het echt bergafwaarts...
want dan zie je ook dat heel die industrie wegtrekt...
uit Nederland en gaat naar de lagelonenlanden.
De huiden kwamen binnen dus helemaal in ruwe toestand...
en werden uiteindelijk via het huiden- magazijn in de looierij gelooid.
Dat traject duurde drie weken.
Het is best een zoektocht om partijen te vinden...
met name voor die oude gebouwen.
Voor de woonwijk hebben wij al gesprekken met een ontwikkelaar...
die hier in het voortouw wil nemen.
Het terrein is groot, 11 hectare, en daar staan...
een aantal Rijksmonumenten op.
maar ook een eigen waterzuivering, een eigen elektriciteitscentrale...
daar zitten we nu...
maar ook een eigen brandweer- kazerne had het terrein...
dus het was een compleet terrein.
Ja, natuurlijk, ik heb vele uren doorgebracht...
maar ik heb ook aan de andere kant in het bedrijf waar gedroogd werd...
ook daar heb ik natuurlijk vele zweeturen liggen...
en herinneringen en dingen.
Dat was er ... met de mensen.
Je werkt er met mensen en je gaat om met een product...
en die hele hoedanigheid is gewoon over...
en dat behelst natuurlijk, ja, voor mij persoonlijk...
behelst dat alles en omvat dat alles.
Dus, ja.
Plannen zijn dat wij...
een cultuurhistorisch hart willen maken...
waar de oude gebouwen in staan.
Daarnaast willen we om het terrein heen, om die oude gebouwen heen...
een woonwijk maken die past bij het karakter van Oisterwijk.
dus toch een terrein waar vooral grondgebonden woningen komen...
die aansluiten bij de Oisterwijkse leefomgeving.
Het zou natuurlijk geweldig zijn om die oude gebouwen op te knappen...
binnen een woonwijk zoals de plannen gaan...
zoals ik zelf gelezen heb, dat zou fantastisch zijn natuurlijk.
Want dan is het voor mij natuurlijk toch een herinnering...
altijd van als ik voorbij kom of hier kom...
verrekt, ik heb hier toch een aantal jaren gewerkt.
Dat is natuurlijk wel leuk.
We denken eerst aan leg, dit pand, een soort van horecafunctie...
in de breedste zin des woords.
Dus dat zou ook met een ondergeschikte museale functie kunnen zijn.
Voor de andere gebouwen zijn eigenlijk nog geen concrete idee�n...
voor wat er wel en niet in zou komen.
Wie had gedacht tien jaar geleden, twaalf jaar inmiddels...
dat er op een gegeven moment op dit terrein...
waar heel veel mensen gewerkt hebben en echt allerlei dingen gedaan zijn...
levens zijn begonnen en ge�indigd om het zo maar te zeggen...
dat hier nu horecafaciliteiten zitten...
dat had ik toch twaalf jaar geleden ook niet durven denken...
en ja wie wel?
Maar goed, de tijd gaat door en dingen veranderen en ja zo is het.
(Muziek)
Als u mij vraagt waar ik het meest mee heb met deze gebouwen...
dan kijk ik toch vooral naar het gebouw waarin we nu staan...
omdat het ook het gebouw is waar we mee zijn begonnen.
Toen we het terrein in 2009 kochten, was alles in vervallen staat...
en met Mijn Mooi Brabant hebben we eigenlijk de kans gekregen...
om het eerste pand, het eerste Rijksmonument op te knappen.
Je ziet dat dit toch het hart is van het terrein...
ook vanwege de stoommachine die hiernaast staat...
maar het ligt ook centraal op het terrein.
Het is nu het terrein waarin we juist de naamsbekendheid...
van het terrein gaan vergroten door feesten en evenementen...
en activiteiten te organiseren...
en daar krijg ik wel een goed gevoel bij.
Natuurlijk heb ik iets met leer...
ik heb dertig jaar in het vak gezeten en dingen gedaan.
Als ik in Tilburg ben, in de stad en ik zie winkels...
dan kijk ik altijd naar schoenen.
Als ik leren jassen zie hangen bij V&D dan ben ik altijd geneigd...
om eventjes het vast te pakken en te kijken.
Maar dat blijft, dat is dertig jaar van je leven...
dat raak je niet kwijt, nee.
(Muziek)