(Muziek)
(Typemachine)
(Muziek)
Dit gebouw heeft zeker een betekenis.
Ik heb er toch hele goede herinneringen aan...
ondanks dat ik mijn ouders een hele tijd heb moeten missen.
Maar dit moet wel blijven, zou ik denken.
Ik woon niet in Brabant, maar ik vind dit wel iets...
wat voor Brabant moet blijven.
Dit complex was vroeger een enorme klomp gebouw.
Een opsomming van bouwdelen, internaten, scholen en klooster...
waar toen, ik denk, honderd of meer zusters hun huisvesting hadden.
Onze stichteressen zijn uit hun klooster verdreven...
uit Leuven vanwege de Franse Revolutie.
Die hebben al vrij snel geprobeerd, in ieder geval met een aantal...
te hergroeperen en zijn toen eigenlijk door een gunstig toeval...
bij de pastoor hier in Dongen terecht gekomen.
Hij zei: Nonnekes, gij moet niet verder gaan...
gij zijt hier op uwen plaats, ik heb zulke mensen van node.
(Gezang)
Binnen een half jaar vestigden ze zich hier dan...
met pensionnaires die ze meebrengen...
jonge juffrouwen uit de gegoede katholieke kringen in Nederland.
Die gaan ze onderwijs en vorming geven.
Vanaf 1801 is dat dus hier gebeurd.
Ik heb hier gezeten van 1957 tot 1963.
Toen was ik negen jaar en toen ik haar huis ging...
was ik vijftien jaar.
Ik was hier op school samen met nog twee zussen.
Op zich was het een hele goede school.
Hele fijne zusters, alleen het gemis van thuis, dat bleef natuurlijk.
Dat was toch wel moeilijk.
Hoe goed ook mensen en zusters voor je zijn...
de warme plek mis je en dat was niet elk moment...
maar er waren momenten dat ik daar wel last van had.
(Klingeling)
In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
Amen.
De Engel des Heren heeft aan Maria geboodschapt.
Allen: En zij heeft ontvangen van de Heilige Geest.
Wees gegroet Maria, vol van genade, de Heer is met u.
Gij zijt gezegend onder de vrouwen...
en gezegend is Jezus de vrucht van uw schoot.
Allen: Heilige Maria, moeder van God, bid voor ons zondaars...
nu en in het uur van onze dood.
Amen.
Vader, Zoon en Heilige Geest.
Amen.
Smakelijk eten.
De belangrijkste plek in huis is natuurlijk waar we nu zijn...
deze kapel.
Dat is het hart van het huis.
We bonden ons aan de congregatie hier op deze plek.
De laatste gang is ook van hieruit naar het kerkhof.
Alle feesten beginnen hier.
Een zuster die uitgezonden werd naar Indonesi�...
vertrok van hier naar de voordeur, de auto's in.
Dit is het hart van het huis...
waar alle belangrijke dingen in het leven begonnen, vanuit gingen.
Ja, die kleine kapel is eigenlijk iets wat ik wilde.
Ik vond dat daar een bijzonder moment moest komen.
Ik heb me daar een beetje uitgeleefd met glas-appliqu�...
mooie lichtinval, mooie intieme ruimte.
Op dit plein kregen wij 's avonds de gelegenheid om een uur te sporten.
Dan deden wij meestal kastiebal en dan probeerden we...
want deze cour is natuurlijk erg veranderd door de aanbouw...
vroeger was het een hele hoge aanbouw en daar waren allemaal zusterkamers.
en dan probeerden we de ramen die openstonden...
om daar de ballen in te krijgen.
Ondeugende kinderen waren we hoor.
Eind van de zeventiger jaren zijn de internaten gesloten.
Onderwijs kwam op iedere plek.
Toen vond er hier een grondige verbouwing plaats...
er is heel veel gesloopt.
Voor het eerst hebben we toen eigenlijk voor ons zelf gebouwd.
Dat er fatsoenlijke persoonlijke kamers kwamen voor de zusters.
De volgende grote karakter- verandering was...
dat we ons kloosterverzorgingshuis sloten en de zorg naar hier brachten.
Verpleegzorg en andere vormen van zorg.
Ik wilde het oude, oud laten, intact laten, niet moderniseren...
wel functioneel en het nieuwe op een eigentijdse manier vormgeven.
Maar wel dat oud en nieuw met elkaar sterk verenigd waren.
(Pianomuziek)
De plek waar ik het meest aan denk, dat is de spreekkamer...
want als mijn ouders op bezoek kwamen...
dan gingen we op een hol naar de spreekkamer...
en dan roken we de sigarenlucht al in de gang...
en dan zeiden we: Jaaa, papa is er!
Dus dat is een hele goede herinnering.
Er wordt hier natuurlijk een tijdperk afgesloten.
Kijk ik heb natuurlijk wel even moeten wennen aan het idee...
dat we de laatste fase ingaan.
Maar intussen zeggen we ja, zo gaat dat.
Er is een tijd van opkomst, er is een tijd van bloei...
er is een tijd van neergang.
En wij moeten in Nederland nu gewoon zien...
dat die tijd van neergang heel sterk is aangebroken.
Maar ja, we moeten gewoon constateren...
dat het werk waarvoor we hier gesticht zijn, eigenlijk gedaan is.
(Muziek)